کاردرمانی در معلولین حرکتی

معلولین جسمی حرکتی و بیمارانی که دلایل مختلف اعم از مادرزادی، صدمات ناگهانی، بیماری های مغز و اعصاب دچار اختلالات حرکتی بوده نمی توانند مثل یک فرد عادی حرکت کنند گفته می شود. بعضی از این عزیزان به صورت موقتی و بعضی به طور دائمی دچار ناتوانی در حرکت و هستند و باید برای جلوگیری از پیشرفت بیماری و معلولیت و برگرداندن بخشی از قوای جسمی حرکتی ایشان باید از طریق کاردرمانی و توانبخشی کمک کرد تا به زندگی طبیعی و اجتماعی خود برگردند.

سه رویکرد برای درمان اختلالات حرکتی

1- رویکرد بیومتریکال (Biomechanical approaches) :

بیمارانی که دچار مشکلات حرکتی و فیزیکی بوده اما سیستم عصبی سالمی دارند. مثل بیماری های آرتریت روماتوئید، آرتروز، سوختگی اعصاب محیطی، ضایعات نخاعی، دیستروفی عضلانی، سندرم گیلن باره می باشند.

2- رویکرد حسی حرکتی (Sensorimotor approaches):

این نوع نگرش مربوط به بیمارانی ایست که از اختلالات حسی حرکتی درکی و شناختی رنج می برند. و تاثیر مستقیم با مغز داشته مثل کسانی که با با اختلال سیستم عصبی cns به دنیا آمده اند یا در عصر ضربه بیماری شوک دچار عارضه معلولیت cns شده اند. مثل : افرادی که سکته مغزی، فلج مغزی، یا به هر علتی ضربه مغزی می شوند و قادر به حرکت درک و شناخت نیستند.

3- رویکرد بازگشت به توانایی ها (Rehabilitative approaches):

یعنی بازگشت به حداکثر توانایی هایی که اون فرد نیاز داره مثل فیزیکی، ذهنی، اجتماعی،حرفه ای و حتی اقتصادی می باشد. در این نوع نگرش یک فرد معلول یا دچار اختلالات حرکتی و ذهنی به مرور با توانبخشی و کاردرمانی قادر به زندگی کردن به طور عادی مثل بقیه مردم می شود و هدف از این رویکرد تمرکز و تاکید بر روی بازگشت به همه توانایی های موجود در بدن یک انسان می باشد.

برای درمان معلولین و بیماران ناتوان حرکتی ابتدا باید  کادر درمان بر اساس سابقه و مشاهدات عینی و محدودیت هایی که در بیمار وجود دارد ایشان را ارزیابی کنند. سپس با آموزش در مورد تمام جوانب این اختلال به بیماران توسط کادر درمان، باعث کمک به آن ها برا

داشتن یک زندگی مستقل و پیشگیری از پیشرفت مجدد علائم می شود.

دو روش کلی برای درمان اختلالات حرکتی

الف) مداليته‎هاي درماني :

به روش های درمانی که نیاز به حضور مداوم درمانگر برای درمان اختلالات حرکتی معلولین یا بیمار ندارد مداليته‎هاي درماني گرفته می شود.

مداليته‎هاي درماني شامل 4 مورد است :

1- پارافین:

روش است که به وسیله موم گرم برای تحریک بافت ها به حرکت و تسکین درد و خشکی مفاصل  آسیب دیده و انعطاف پذیری استفاده می شود.

2- hot pack :

برای آرام سازی عضلات و گرم کردن بافت های سطح پوست و کاهش درد نواحی مورد نظر

3- cold pack :

اصولا کیسه های سرد و  سرما برای کاهش التهابات عود کننده و کنترل درد عضلات و بیمار استفاده می شود.

4- تحریکات الکتریکی عضلات :

ایمپالس های الکتریکی مطمئن وجود دارند که برای تحریک انقباضات عضلانی، کاهش سفتی عضلات برطرف کردن درد و کاهش آماس کاربرد دارد.

ب) procedures :

در این روش شخص درمانگر باید پیگیر روند درمان اختلالات حرکتی و اختلالات عصبی بیمار در منزل یا مراکز درمانی باشد.

در پیگیری درمانگر برای معلولین 3 مورد مهم است

1- فعالیت های فیزیکی :

حرکات و وظایفی که یک بیمار در زندگی روزمره خود و یا در محل کار باید انجام دهد باید با کمک و راهنمایی درمانگر برای افزایش دامنه حرکتی و همچنین افزایش قدرت و تحمل او باشد.

2-کاردرمانی:

به مجموعه تمریناتی که برای اندام فوقانی و برای افزایش دامنه حرکت بیمار انجام می شوند.

3- توانبخشی عصبی:

درمانگر برای بهبود عملکرد عصبی حرکتی با روش های فیزیوتراپی عصب و عضله و تدوین یک برنامه منظم به بیمار کمک شایانی می کند.

 

مرکز آمبولانس و انتقال بیماران اعصاب و روان ناجی همواره در تلاش است با آگاهی و مشاوره رایگان به شما عزیزان از خطرات احتمالی هرگونه مصرف داروی های مخدر و تشدید بیماری های عصبی جلوگیری کند.

برای راهنمایی و صحبت با کارشناسان مرکز ناجی با شماره 02188464000 به صورت 24 ساعته تماس بگیرید.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *